BİLMECE-BİLDİRMECE
Hey Midilli Midilli
Duvara Çıkar Didini Didini
Allah Onu Var Eylemiş
Deliğini Dar Eylemiş
(Karınca)
Elle beni belle beni
İskelede bekle beni
Ben bir kınalı kuşum
Şeker ile besle beni.
(Çilek)
Eştim eştim kum çıktı
Kumdan minare çıktı
Bıldır ki yetim oğlan
Yine karşıma çıktı.
(Çiğdem)
Hanım Uyandı
Cama Dayandı
Cam Kırıldı
Kana Boyandı
(Nar)
Deve tabanı
Zingir zebanı
Gezer evleri
Bilmez yalanı
(Terazi)
Kabuğu var içi yok
Dayak yer suçu yok
(Davul)
Ufacık Kuşlar
Camiyi Taşlar
Kendisi Yemez
Ele Bağışlar.
(Arı)
Evi sırtında
Ayağı karnında
İki yıldız
Gözleri boynuz.
(Salyangoz)
Girgin deve
Girmez eve
Çek başını
Girsin eve
(Şemsiye)
Bir oğlum var hetten
Sakalı var etten
Şimdi gelir görürsün
Güle güle ölürsün
(Hindi-Culuk)
Kavaktaki karga
Vurdum yatırdım arga
İçi dolu kavurga
(İncir)
Üstü tahta
Altı taş
Sekiz ayak
İki baş
(Döven-Öküz)
Üstünü Çorap yaptım
Altını kebap yaptım
Kestim senede bir gün
Büyük sevap yaptım.
(Kurban)
Başı yeşil emir değil
Sırtı kara kömür değil
İçi beyaz peynir değil
(Turp)
Kaynak: Değerli hemşehrimiz Ertuğrul KAPUSUZOĞLU’nun 1996 YOZGAT Kültür Takvimi:
DERLEME:
Ah uğutlar uğutlar
Göz nurundan bulutlar
Ayaklarından emer
Tepesinden yumurtlar
(ğayubd)
Ak kum nerden gelirsin
Kan elinden gelirim
Niçin kanlı değilsin
Kenarından gelirim.
(üts)
Bir oğlum var hetten
Sakalı var etten
Şimdi gelir görürsün
Güle güle ölürsün
(klucu)
Bir oğlum var üç bacak
Deste eder kucak kucak
(adatnu)