KÖYLÜYE VAADİNİ YERİNE GETİRTEN ÖĞRETMEN
Hasbek köyü dümdüz bir arazi üzerinde kurulmuş bir nahiye merkezidir.150-200 haneli ve 1500-2000 nüfusludur. Hasbek’i bir çemberin merkezi kabul ederseniz, merkeze eşit uzaklıklarda 25-30 pare köyün bağlı olduğu bir nahiyedir Hasbek. Hasbek’in geniş arazisi, birkaç sürü koyunu ve sığırı bulunmaktadır. Halk, geçimini çiftçilikle sağlamaktadır. Köy, kış yaz her zaman cıvıl cıvıldır. Her gün Hasbek’e etraf köylerden küme küme insan gelir. Bu insanlar, nüfustaki, karakoldaki, Tarım Kredi kooperatifindeki işlerini görür ve tekrar köylerine dönerler. Hasbek halkı misafirperverdir. Eskiden burada medrese de bulunuyormuş. Bu nedenle, Hasbekliler, çevre köylerdekilere göre daha kültürlü ve daha aydın insanlardır.
İşte böyle bir köye 1956 yılında Atila Güler’in öğretmen olarak atanmasıyla okula karşı duyulan ilgi ve güven daha da artmıştır. Atila Güler’in ilk icraatı, kız çocuklarının okula devam etmelerini sağlamak olmuştur.
Atila öğretmenin müthiş bir ikna yeteneği vardır. Kız çocuğunu okula göndermeyen ana baların defalarca ayağına gidip, onlarla görüşerek, okulun, okumanın faydalarını anlatmış, velileri de buna inandırarak, kız çocuklarının okula gönderilmesini sağlamıştır. Devamlarını sağlamakla da kalmamış, bu öğrencilerin başarılı olabilmeleri için gece ev ziyaretleri yaparak, onların ödevlerini gerektiği gibi yapmalarına yardımcı olmuştur. Nahiyede cehalete
karşı savaş açmıştır.Tüm köy halkının gönlünü fethetmiştir. Onun bu mücadelesi sonunda, köyde pek çok şey değişmiş, köye ve okula pek çok yenilik getirilmiştir.
Öğretmenleri Atila Güler’in önderliğinde kız ve erkek öğrencilerin birlikte hazırladıkları monolog ve şiirler, Hasbekliler tarafından büyük beğeni ile izlenmiş, büyük takdir toplamıştır. Köylüler, kendi çocuklarının başarıları ile övünür hale gelmişlerdir. Öğretmen, öğrenci-veli dayanışması, sevgi ve güven ortamında bir daha yok olmamak üzere tüm gönüllere yerleşmiştir.
Necdet DOĞAN
Sayfa -199-