“Köylü çocuğu diye öğretmenim beni sınıfına kabul etmek istemedi”
Beşinci sınıfa başlayacağı 1949-50 öğretim yılı başında, İzmit Gölcük’te Yavuz zırhlısında Başgedikli (Astsubay Başçavuş) olan eniştesi (Halasının eşi) Halim Koçyiğit’in yanına gitti. Eniştesi onun daha iyi bir okulda ilköğrenimini tamamlamasını istiyordu. Atila Güler’i İzmit merkezde Akçakoca İlkokuluna kaydettirdi. Beşinci sınıfı orada okudu. O okula başladığı gün, sınıf öğretmeni, “köyden geldi” diye Atila’yı önce sınıfına kabul etmek istemez. Eniştesinin ve okul müdürünün (başöğretmenin) araya girmesiyle kabul etmek zorunda kalır. Onu en arkada bir sıraya, bir başka köylü çocuğunun yanına oturtur. Öğretmenin bu davranışı, küçük Atila’nın çok zoruna gider, yüreğinde derin bir yara açar. Bu olayı, hiç unutamaz.
Atila Güler, öğrencilik, öğretmenlik ve yöneticilik yıllarında karşılaştığı olumsuz durumlardan ders çıkarır. Bu derslerden hem öğretmenlik hem de yöneticilik yıllarında olumlu sonuçlar elde etmede yararlanır. Bu olayı da, öğretmenlik ve yöneticilik dönemlerinde sık sık öğretmen arkadaşlarına anlatır. Çünkü, her zaman, her okulda bu tür öğretmenlere rastlamıştır. Bazı öğret-
Atila Güler, 1950 yılında İzmit’te halasının eşi ve çocukları ile birlikte.
Sayfa -44-