zaman her yerde eğitim yaparlar. Eğitim için her fırsatı değerlendirirler. Atila Güler de, öğretmenliği sadece okulla sınırlı görmüyordu. “Her yerde her zaman eğitim” anlayışını benimsemişti. Evde, sokakta, kahvede, bağda, bahçede, bayramda, düğünde, karşısına çıkan her fırsattan yararlanıyor, köylülerini aydınlatıyordu. Her gün, her saat okulda idi. Adeta, okulla özdeşleşmişti.
Okuldan kaçan öğrencilerin devamını sağlamak için diğer öğrencilerle birlikte evlere gidip velileri ve öğrencileri ikna ediyordu.
Atila Güler’e göre hiçbir çocuk okulsuz, eğitimsiz kalmamalıydı.Çeşitli nedenlerle okuldan kaçan ya da velisi tarafından okula gönderilmeyen öğrenciler oluyordu. Bunların okula devamlarını sağlamak, onlara okulu sevdirmek amacıyla diğer öğrencilerini de yanına alarak bu öğrencilerin evlerine gidiyor, hep birlikte onları ikna edip okula devamlarını sağlıyordu.
O, öğrencilerine liderlik duygusunu tattırıyordu
“Bana liderlik duygusunu tattırdı.”
Mehmet Öztürk, Halen Ankara’da büyük bir lisenin müdürlüğünü yapmaktadır. O da Atila Güler’in öğrencisidir. Mehmet Öztürk; öğrencilik anılarını anlatırken; “Ben sınıfta sessiz, pasif bir öğrenciydim. Öğretmenim Atila Güler, beni sınıf başkanı yaptı. Sınıf başkanlığı görevini başaramayacağımı düşünerek, önce bunu kabul etmedim. Ancak, öğretmenim bana, “Sen bunu başarabilirsin” diyerek beni yüreklendirdi. Böylece bana liderlik duygusunu tattırdı. Benim kendime olan güvenimi artırdı. Bu olaydan sonra ben, kendimi göstermek için daha çok çaba harcadım.” Diyor
Hep Öğrencilerden yana tavır koyardı.
Atila Güler, özgür bir aile ortamında yetişmişti. Davranışlarında da, bu özgür ortamda yetişmenin etkilerini görmek mümkündü.. Düşündüğünü, çekinmeden açıkça söyler ve uygulardı.
Necdet Doğan, küçük, cılız bir öğrenci idi. Bedensel gelişim yönünden diğer öğrencilerle karşılaştırıldığında bir alt sınıf öğrencisi gibi görünüyordu. Bu duruma bir çare arayan Necdet’in babası ile okul müdürü (O sırada okul müdürü de, babası M.Ziya Güler idi), anlaşarak, onun, bir yıl daha aynı
Sayfa -61-