Kadıgüllü’de Okullararası kültür ve spor şenlikleri
Atila Güler’in, çevre köyler ile de olumlu ilişkileri vardı. Özellikle bahar aylarında ulusal egemenlik ve çocuk bayramında, bahar bayramı ile hıdrellez şenliklerinde tören ve kutlamalardan sonra bütün öğrencileri yakın komşu köylere ve kırsal kesimlere götürürdü. Oralarda, öğrenciler, yanlarında götürdükleri yiyeceklerle toplu olarak piknik yaparlardı. Kimi zaman da, yine yakın köy ilkokullarının misafiri olarak toplu bir şekilde o köylere gidilir, giderken, daha çok “Dağ başını duman almış” marşı söylenirdi. O köy okullarına varıldığında da, ev sahibi okulun öğrencileri onları toplu olarak karşılar ve en iyi biçimde ağırlamaya çalışırlardı. Komşu köylere giderken bile resmi okul kıyafetleri (önlük ve kasket) giyilirdi.
Bir gün komşu köy okullarından Azapbaşlı ilkokuluna gidilmesi kararlaştırıldı. Bir kaç gün önceden hazırlıklar başladı.Çörekler yapıldı, yumurtalar haşlandı, azıklar torbalara yerleştirildi. Heyecanla sabahı beklemeye başladılar. Sabahleyin önlüğünü giyen, kasketini başına geçiren tüm öğrenciler, okulun bahçesinde toplandılar. Öğretmenleriyle birlikte Azapbaşlı köyüne gitmek üzere yola çıktılar. Aşağı mahalleden geçtiler. Yokuşu tırmandılar. Önce Mescitli köyüne vardılar. Oradan da bahçe ve bostanların içinden geçerek, marşlar
ve kahramanlık türküleri (Özellikle “Dağ başını duman almış”, “Çanakkale içinde aynalı çarşı” marşlarını) söyleyerek Azapbaşlı Köyü İlkokuluna ulaştılar. Öğrenciler, bu köyde misafir edildiler. Annelerinin, hazırlamış oldukları azıkları veya yollukları topluca yediler. Ev sahibi köy ilk okulu öğrencileri ile kaynaştılar. Yeni arkadaşlar edindiler. Akşama kadar değişik oyunlar oynadılar. Öğrendikleri şarkıları, '6Darşları, şiirleri onlarla paylaştılar. Azapbaşlı’da
tanıştıkları arkadaşlarından ayrılmak çok zor olduysa da, hava kararmadan, Hasbek’e dönmek üzere yola koyuldular. Yorgun argın evlerine vardılar. Yemek bile yemeden yatağa girip mışıl mışıl uykuya daldılar.
Hasbek Bucağı sınırları içinde bir de Kadıgüllü diye bir köy vardır. Kadıgüllü Köyü. sulak, yeşillik bir yerdir. Çevre köylerin de merkezindedir. İşte Atila Güler, Nahiye Müdürlüğüne vekalet etmenin avantajını da kullanarak, her yıl, otuz köyün öğrenci ve öğretmenlerini Kadıgüllü Köyünde topluyor, orada bir tür kültür ve spor şenliği düzenliyor. Burada, okullararası spor karşılaşmaları, kültürel yarışmalar yapılıyor. Böylece öğrenciler, hem çevreyi tanıyorlar, bilgileri görgüleri artıyor, hem de, yeni arkadaşlar ediniyorlardı.
Otuz köyün öğrencisini Kadıgüllü Köyünde toplamak dile kolay.Yak-
Sayfa -63-