tosunu bir türlü vermez. Bunun üzerine Atila Güler, gizlice kayınbabasının ahırına gidip, vadedilen tosunu alır, kendi ahırına bağlar.
Ayrıca, köy gençlerini yanına alarak, davul zurna eşliğinde, vaat ettiği malı, eşyayı ya da parayı vermeyen kişilerin kapılarına dayanır, vaat edilen malı, eşyayı ya da parayı alıncaya kadar kapıdan ayrılmazdı. Böylece, Hasbek’te, biraz sulandırılmış olan üzengilik ve söylemelik gelenekleri yine eskisi gibi ciddi bir duruma gelir. Kimse, vermeyeceği/veremeyeceği bir para, eşya ya da malı vaat etmez.
Köyde sürüp giden başlık parasını kaldırdı
Köyde, kız babaları, kızlarını evlendirirken, oğlan tarafından başlık parası adıyla belli bir miktarda para, hayvan ya da tarla istiyorlardı. Kızları aşağılayan, onları bir mal gibi gören çağdışı bir anlayışa dayanan bu uygulama, Atila Güler’i çok rahatsız ediyordu. Buna bir son vermek gerekiyordu. Köyde, sözünün nazının geçtiği kız babalarıyla görüşerek, onları ikna etti. Onlar, kızlarını evlendirirken başlık parası istemeyince, diğer kız babaları da, yavaş yavaş başlık parası istememeye başladılar. Zamanla bu olumsuz gelenek tamamen ortadan kalktı.
Nahiye Müdürlüğüne vekalet ettiği dönemlerde, nahiyeye bağlı köylerden mahkemeye giden bir tek kişi olmadı.
Atila Güler, asıl müdür atanmaması nedeniyle uzun süre nahiye müdürlüğüne de vekalet etti. Bu süre içinde nahiyeye bağlı köylerden bir tek kişi bile mahkemeye gitmedi. Köylülere, aralarında herhangi bir anlaşmazlık olması durumunda önce nahiye müdürü olarak kendisine başvurmalarını, kendisinden habersiz mahkemeye gitmemelerini söyledi. Kendisine gelen köylüleri, duruma göre, kimi zaman özür dileterek, kimi zaman da hakkını verdirterek uzlaştırdı. Böylece, hem köylülerin gerek siz masrafa girmelerini, zaman kaybetmelerini önledi, hem de huzuru ve barışı sağladı.
Ulusal bayramlar çok coşkulu bir biçimde kutlanırdı
Atila Güler zamanında Hasbek’te ulusal bayramlar, çok canlı olarak kutlanır, çeşitli etkinlikler yapılır, spor yarışmaları düzenlenir, şiirler okunur,
Sayfa -68-