Yücel DERİNGÖZ
ADI GÜZEL HASBEK
Gurbette ölürsem köyüme götür
Kapanmış gözlerim artık toprağa götür
Götür bakalım götür varayım sana
Hasretimmiş hasbek doyayım sana
Ah çeksem ölmüşüm ana ben
Kadere boyun bükmüşüm ben
Hasbeği yüreğime gömmüşüm ben
Yanarım hasbeğim yanarım sana
Bir hayırsız çıkar hasbeği katar
Dışarda külhan beyliği taslar
Hasbekte ona kafadar ki kafadar
Bizdeki gönülde ona inanır kanar
Hasbek gariptir doğrudur gardaş
Ama bir özgeçmişi var
Sana yürekten inanan saflığıda var
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Elek üstü gitti altımı kaldı
Bu ahı çekmek babamla bana mı kaldı
Bunları dile getirmek şair Yücel'e mi kaldı
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Hasbek hasbek dersin hasbekte ne var
Yurtdışında çeşit çeşit insanımız da var
Bu şiirde onların adıda var
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Hasbekte zengin adam var derler
Hele bir bak evde ne yerler
Her elbise giyene adam mı derler
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Ne kadar yazsam hasbeğim derdin bitmiyor
Bu hasbeği kimse alamaz, güçleri yetmiyor
Bak şair bile bunlara sitem ediyor
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Vallahi billahi yoruldum artık
Adınımı söyleyim anlasın artık
Anlayıpta bu hasbeğe gelirmi artık
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Yeter şairim artık yeter
Bak sonunda okuyanın gücüne gider
Bu şair sizi çamaşır gibi öfeler
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Hasbeğim sen destanla dolusun
Şanın bu şaire şiirin olsun
Bu şiir hasbeğe hediyem olsun
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Dertlidir kalemim dertlidir belli
Beni berduşa çeviren kadında belli
Hasbektir köyüm şanıyla belli
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Dertliysem efkarım dinmez
Şairsem yazmakla bitmez
Hasbektir köyüm hasretim dinmez
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Cigara içsem efkarım dağlar
Hasbek deyince yüreğim sızlar
Ben şairim ey koca dağlar
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
Artık özüm sözüm buraya kadar
Daha yazacağım şiirlerim var
Bu şiire itiraz edenlerde var
Hiç bu şair Yücel'in kulağımı duyar
Adı güzel hasbek bulunmaz eşi
GURBETTİR MEKANIM
Gözlerim yare dalar ağlatır şimdi
Sinem delik ılık bir kan akar şimdi
Bulunmaz derdime çare aratır şimdi
Gurbettir mekanım evimdir şimdi
Yar sevenin hasretimi biter
Gözlerimin yaşımı diner
Şu zalim gurbetin kahrımı biter
Gurbettir mekanım evimdir şimdi
Deli bir şairdir Yücel eser şimdi
Dertlere bakıpta kasketi çıkarır şimdi
Kim tutar deli şair kim tutar seni
Gurbettir mekanım evimdir şimdi
DOST
Dostluk gözdeki yaş değilki silince kurusun
Dostluk duman değilki yel vurunca savursun
Bu şair Y ücelin adı varsın bu şiire konsun
Dostlara bu şiirim varsın armağan olsun
AYRILIK ACISI
Ayrılık kadermiş derler ahlar çekersin
Sinemi görüpte yarden deşik mi dersin
Kahpece vurulmayı bana belletti dersin
Ağla gözlerim ağla kirpikler yaş değil
Saçım sakalım nereye gitmiş
Hayırsız yar sevipte isyan mı etmiş
Şu kel başıma neler gelmiş
Ağla gözlerim ağla kirpikler yaş değil
Yaranımı deşti şair Y ücel'de isyan ettin
O vefasızı görüpte iki kelam mı ettin
Saçını döküpte bu senin eserin mi dedin
Ağla gözlerim ağla kirpikler yaş değil
YAR DERDİ
Yar gönül derdini hasbekte buldum
Onu sevipte kahreden kul oldum
İki tel saçım vardı ondan da oldum
Ah diyerek geçer vay benim ömrüm
Bakarım yorgun gözlerle o yare doyamam
Kadermiş der kimseye gönül kıramam
O yarin yanına gayri hiç varamam
Ah diyerek geçer vay benim ömrüm
Bu şair Yücel ah mı çekermiş
Kader der boyun mu bükermiş
Bu şiirim o yare birşey mi dermiş
Ah diyerek geçer vay benim ömrüm
VASİYET
Ben ölürsem birgün şairlik kalmaz
Bu şaire arkadan ağlayan olmaz
Bu şiiri defterde ah bilen olmaz
Mezar taşıma yazdırın beni
Anlarsan hele oku gardaş
Ben ölürsem anlarsın yoldaş
Bu şiirimi sen götür gardaş
Mezar taşıma yazdırın beni
Ölümmüş bakın tatdım işte
İki kürek toprak attın üstüme
Kabire beni koydun işte
Adımı yazdırın mezar taşıma
Gözlerim bak açık gitmedi
Kimseye küsüpte gitmedi
Yar sevdim çilem bitmedi
Adımı yazdırın mezar taşıma
Ne demek istedim bildin mi dünya
İşte gidiyorum gördünmü ya
Bu eseride sana bıraktım ya
Adımı yazdırın mezar taşıma
Eser bıraktım şiirim size
Genç yaşta düştüm gönül derdine
Ölürsem bekletmen koyun kabire
Mezar taşıma yazdırın beni
İşte üç günlük dünya ömrüm kalmadı
Şu garip halimi ah bir bilen olmadı
Bu şairlik Yücel sanada kalmadı
Adımı yazdırın mezar taşıma
AH ÇEKME GÖNÜL
Vefasıza düşüpde isyan mı edem
Daha bundan başka derdemi düşem
Bu şiiri yazıpta ah o yarmı diyem
Ah çekme gönül gülersin birgün
Akşam olur ranzama yatarım
O kalleşe bu şiiri yazarım
Şu gönlüme taş basarım
Ah çekme gönül gülersin birgün
Buz tutar gönül kırılmaz dibi
Kalleştir yar bulunmaz eşi
Kalleş sevenin çilesi belli
Ah çekme gönül gülersin birgün
Döşedim sevdayı gönlüme kimse bilmez
Hayırsız yar seversen halini bilmez
Yıllar geçer çilen hiç bitmez
Ah çekme gönül gülersin birgün
Lafım sana değil alınma sakın
Bu şiire kulak verin bir bakın
Kasketim çıkmışsa kafama takın
Ah çekme gönül gülersin birgün
Benim günahım ne şairim şimdi
Bu şiirim kime bellidir belli
Derdine düşmüşüm isyanım belli
Ah çekme gönül gülersin birgün
BABA
Bu kara toprak seni mi aldı
Ben gibi evlat üstüne toprak mı attı
Baba hasreti bana mı kaldı
Baba diyipte geçme gardaş
Sağ iken kıymet bilinmez
Oğul babasız çilen bitmez
Sana vurmaya yürek yetmez
Baba diyipte geçme gardaş
Gün gelir sende baba olursun
Evladın sana sen olsun
Bu şiir babalara hatıram olsun
Baba diyipte geçme gardaş
Senin hakkın hiç bitmez
Yetmiş yıl geçse hasreti dinmez
Şair Yücel'in şiiri burada bitmez
Baba diyipte geçme gardaş
GÖNÜL
Şu cansız bedenimin resmine bak
Laf dinler mi şu gönlümün derdine bak
Bu nasıl hasretmiş kız gözüme bak
Dert etme gönül aldanın bir gün
Aynalar yüze küser mi hiç
Yar hasreti diner mi hiç
Yarsız gurbet geçer mi hiç
Dert etme gönül aldanın bir gün
Sana diyom gönül boşuna gülme
Yar vefasız olur boşuna sevme
Bu şairide küstürüpte gitme
Dert etme gönül aldanın bir gün
Adam oldumda yar bilmedi
Gönül verdimde hal bilmedi
Bu şiirler beni mecnun eyledi
Dert etme gönül aldanın bir gün
Usandım artık bedenim yorgun
Ben sevdiysem dermanım bulun
Beni bu hale koyan vefasıza sorun
Dert etme gönül aldanın bir gün
Yar uğruna şiirler yazdım
Yar derdini hasbekte tattım
Bu derdi ben şiire yazdım
Gam çekme gönül aldanın bir gün
Ben sevdimde neye yaradı
Bak bu gözlerden yaş değil kan damladı
Şair Yücel'de saç kalmadı
Gam çekme gönül aldanın bir gün
Ey gidi ömrüm gönlüm buz ile dondu
Açmadan güllerim soldu
Bu şairlik belamı oldu
Dert etme gönül aldanın bir gün
Gül benzim sarardı soldu
Bu şiirime acılar doldu
Şu gözlerime bak vefasız yaşlar doldu
Dert etme gönül aldanın bir gün
ANAM
Bir garip anam var çilesi bitmez
Ben şair oldum mısralar yetmez
Senin hasretin yüreğimde hiç dinmez
Anam anam benim garip anam
Of çeksen bilirim anam seni
Bu mısralar yetmez anlatamam seni
Yar bulsam bile bırakmam vallah seni
Anam anam benim garip anam
Ben el kızını gördüm inanmam ana
Senin gibi yar olmazmış adama
Gözümde hayalin doyamam sana
Anam anam benim garip anam
Senin hasretini ranzamda yazarım
Ana hasretini şiirime katarım
Ben bu hasreti kime satarım
Anam anam benim garip anam
Elimde sigara hastayım şimdi
Hasretin yürekte isyanım şimdi
Anam gözlerimin yaşımı dindi
Anam anam benim garip anam
Seher vakti kalkmışım ben
Cansız resmine hayaline dalmışım ben
Yar üstüne seni sevmişim ben
Anam anam benim garip anam
Yoruldum artık tükendim ben
Anasız ömür tanımam ben
Bu şiirde seni anlattım ben
Anam anam benim garip anam
Anaların gardaş bağrı yufka olurmuş
Anasız babasız bayram mı olurmuş
Bu şair Yücel ana senin oğlunmuş
Anam anam benim garip anam
Nasip etti yaradan içimi döktüm ben
Son cümlemdir ana sana bu benden
Bu şiirimi yazdım sana ölmeden
Anam anam benim garip anam
VEFASIZ
Taşımaz oldu gırılası dizlerim beni
Bu dert geçermi ana çilesi belli
Çaresiz dertlere düşürdü beni
Gönül yar derdine düşermiş işte
Dert girmiş bana geçmez ana
Dosttan sinem delinmiş ana
Bu gönül laf dinler mi ana
Gönül hal bilmeyene düşermiş işte
Yar derdi girmiş tükenmek bilmez
Efkar basmış ana hayali gitmez
Bu şairi anlamaya seneler yetmez
Yolun hayırsıza düşermiş işte
Anam anam dedikçe yüreğim sızlar
Yar hayale gelmiş efkarım başlar
Ana dost bildiğim bile bana isyankar
Gençliğim vefasıza düşermiş işte
Ne kadar isyan etsem anlatmaz seni
Yar kalleşmişin niyetin belli
Şairsem mısralarla anlatırım seni
Gönül yar derdine düşermiş işte
Şimdilik sözlerim buraya kadar
Senden bir mutluluk alacağım var
O kalleşliğin bedelide var
Gönül vefasıza düşermiş işte
YILLAR
Yıllar geçer yorgunum ben
Şair olmuşum neydeyim ben
Şu gençliğime acıman sen
Gülmeyen ömrüme isyanım şimdi
Yaşlı gözlere duman mı çöktü
Bu yaşta yıllar belimi büktü
Genç yaşta bana yar derdi çöktü
Gülmeyen bahtıma isyanım şimdi
Acımaz yıllar ömrümü aldı
Vefasızmış yıllar dayımı aldı
Bu şairin adı bile kel kaldı
Gülmeyen bahtıma isyanım şimdi
Ey yıllar sana diyom yıllar
Sen vefasızsın kalleş yıllar
Bu şair Y ücel'de daha nen var
Gülmeyen bahtıma isyanım şimdi
Sen zalimsin yıllar daha çilem bitmedi
Bu şairin daha sözü bitmedi
Yeminin mi var derdim bitmedi
Gülmeyen bahtıma isyanım şimdi
Sen dayımı aldın zalimsin yıllar
Senin hakkında yazacağım çok şeyler var
Acımasızmışın sana diyeceğim var
Gülmeyen bahtıma isyanım şimdi
Dayı sana yılları zalim yazdım
Özümce seni bu şiirime kattım
Mezar taşına seni öldü yazdım
Gülmeyen bahtıma isyanım şimdi
Bak yıllar yakamı bırak
Ben sana ne ettim şu garip halime bak
Yaşım yirmi altı bari şu yüzüme bak
Gülmeyen bahtıma isyanım şimdi
Ben şair Yücel'im gözlerim dolmuş
Bu şiire senin adınmı konmuş
Dayı senin adın bu şiirde şad olmuş
Gülmeyen ömrüme isyanım şimdi
MEHMET ALİ ÇAKMAK
Ben garip geldim garip gittim
Yar derdinden sinem deşik gittim
Şu garip aklımı gençlikte yitirdim
Nasihatım olsun yeğenim sana
Susuz değilmisin dayı bir su vereyim
Şu garip halini kime arz edeyim
Kara toprak almış ben ne edeyim
Nasihatım olsun yeğenim sana
Şaşkın gözlerimle bakardım hep
Bir avuç toprağı bile vermezdim ben
Bak yeğen toprak oldum şimdi ben
Nasihatım olsun yeğenim sana
Keşke aklım olsaydı da evlenseydim ben
Bu yar derdine düşermiydim ben
Toprağa sırtımı yasladım şimdi ben
Nasihatım olsun yeğenim sana
Bir örenim vardı onuda yakmışlar
Taşı toprağı üzerime atmışlar
Mezar taşıma garip çakmak yazmışlar
Nasihatım olsun yeğenim sana
Bu toprağın yastığı dikenmiş yeğen
Kemiklerim sızlıyor bilmem ki neden
Bıraktığım anılar anılıyormu yeğen
Nasihatım olsun yeğenim sana
Mezar taşımı diktirin durman gayrı
Benim adım bu şiirde anıldı
Şu akılsız halime bak neyim kaldı
Nasihatım olsun yeğenim sana
Yeğenim şu gönlüm kırıktır sana
Niye dayı demedin yalan dünyada
Sende beni tanımadın ya
Nasihatım olsun yeğenim sana
Ben gariptim doğru utandın benden
Yar gelse neye yarar alırlar elimden
Garibin çilesi bitmezmiş ölmeden
Nasihatım olsun yeğenim sana
Sıfat gocarda gönül gocamazmış yeğen
Adımı deli ettiler genç yaşta iken
Hasbek dalga geçerdi hep benlen
Nasihatım olsun yeğenim sana
Çok künye saydım da yalan olmadı
Ben ölüyom dedimse kimse duymadı
Dert girmiş derman bulunmadı
Nasihatım olsun yeğenim sana
Dayı bu şiir sana destan olacak
Okursan gardaş gözlerin dolacak
Adım mezar taşına çaka konacak
Vasiyetim olsun yeğenim sana
Ben ölmüşüm sanma
Beni bu şiirde yaşattın ama
Bu sözlerim muskalı altın olsun sana
Nasihatım olsun yeğenim sana
Yar yüzünden gülmedi şu garip yüzüm
Yar derdi girmiş çıkarmı gülüm
Bu dünyada ölüm var ölüm
Nasihatım olsun yeğenim sana
Musalla taşındayım dostlarım hani
Toprak beni çağırıyor gelsene mehmet ali
İmam helallik iste duysana beni
Kıldır namazıda götürün beni
Birazdan kabire koyacaklar beni
Sen koy yeğenim kabire beni
Ayağımın ucuna gelde göreyim seni
Nasihatım olsun yeğenim sana
Sağıma yatırda sualim olsun
Yeğenim sana bu son sözüm olsun
Doymayan gözlerime topraklar dolsun
Nasihatım olsun yeğenim sana
Sualin kolay ruhun şad olsun
Hz. Muhammed (s.a.v) şefaatçin olsun
Bu da şair Yücel'den sana Allah'tan rahmet cennetin mekan olsun
Ben bu destanı sana yazdım okuyan bundan bir ders bulsun .
UNUTAMAM
Ben nasıl sevmişim ki öldürdün beni
Kuru bir çalıya kondurdun beni
Sevmeyi bile unutturdun bana şimdi
Unutamam yar sevmişim seni
Gözlerin dalarsa birgün orada bul beni
Bu gözler ağlamaktan bıkmamış seni seveli
Bu gönlüm seni ister deli oluyor deli
Unutamam yar sevmişim seni
Yar aklıma geldikçe üşüyorum ben
Çakır gözlerin silinmiyorki beynimden
Hani sevmiştin sevmiyormusun beni sen
Unutamam yar sevmişim seni
Artık bana yaşlanmış diyorlar
Bu ne hal diye hiç sormuyorlar
Şuna bak şuna şunun için mi çökmüş diyorlar
Unutamam yar sevmişim seni
Akşam olunca yar resmine bakarım
Bu şiirimi iyi oku yar sana yazarım
Seni sigaramın dumanına katarım
Çeker çeker de doyamam sana
Seni adam sandım güvendim sana
Sen açtın gülüm şu gönlümde yara
Ben seni sevdim de öldüm inandınmı bana
Unutamam yar sevmişim seni
İçtiğim kadehler seni bana aratır
Yarden ayrıldıysam bana çile yaratır
Maziler seni bana hatırlatır
Unutamam yar sevmişim seni
Ah çeksem duyarmısın yar beni
Bu şair Yücel'in burda niyeti belli
Bunu yazarken deli olmuş deli
Yazar yazarda doyamam sana ...